نه که پرورده و بسرشته آن گلزارید

با چنین لاله رخان روح چرا نفزایید

در چنین معصره ای غوره چرا افشارید

دست در دامن همچون گل و ریحانش زنید

رنگ دیدیت بسی جان و حیاتیش نبود

مه خوبان مرا از چه چنین پندارید

چون ره خانه ندانید که زاده وصلید