ساقیان باده به کف گوش شما می پیچند

چو لب نوش وفا جمله شکر می کارید

ملکانید و ملک زاده ز آغاز و سرشت

گر چه امروز گدایانه چنین می زارید

گرد خمخانه برآیید اگر خمارید

همه صیاد هنر گشته پی بی عیبی

همه عیبید چو در مجلس جان هشیارید