خوشتر از جان چه بود از سر آن برخیزد

بر سر کوی تو عقل از سر جان برخیزد

بر حصار فلک ار خوبی تو حمله برد

از مقیمان فلک بانگ امان برخیزد

بگذر از باغ جهان یک سحر ای رشک بهار