در زلال چشم تو شفاف شبنم می شوم

چون به دار آمد سرم اینگونه حاشا می کنی

از دلم راز من دیوانه می پرسی چرا ؟

دل به بازی برده ای طرح معما می کنی

ادعای قطره را هم وزن دریا می کنی

از عبور لحظه های بی تو بودن خسته ام

عمر من با وعده هایی وقف فردا می کنی