که لاف عرش خدایی دلم زند گاهی

دلم هوای خرابات می کند گاهی

خدا کند که تو باشی و بشکند گاهی

از انعکاس غرور تو این چنین شده ام

میان باغ تو پروانه ی تمنایم

حریر خاطره در خواب می تند گاهی

در اعتکاف نگاهت شنیده ام امشب