همیشه تا به هم آید نوشته اشعارم

اطاق شیشه ای جوهر ست خودکارم

خدا نیاورد او را ز دست بگذارم

زبان زخمی خودکار ، دامن کاغذ

ز ناز کاری تن هر چه هست غیر از او

به جان دفتر اشعار خویش بیزارم

به یاد خون تن او که می چکد امشب