به جان دفتر اشعار خویش بیزارم

زبان زخمی خودکار ، دامن کاغذ

همیشه تا به هم آید نوشته اشعارم

ز ناز کاری تن هر چه هست غیر از او

به یاد خون تن او که می چکد امشب

به روی دفتر بیچاره گریه می بارم

من عاشق تن خودکار می شوم شاید