سمسار کوچه ها را پیشم چه می فرستی

یک عشق کهنه دارم قلبی عتیقه آری

سرمایه ای که هرگز ارزش نمی گذاری

قیمت نهد بر این دل در منتهای خواری

حتی اگر بمیرم دل را نمی گذارم

در کوچه ها بگردد با التماس گاری