دستی که باز کرده ام از حسرت قنوت

افسوس حجم فاصله فرسنگ می شود

تصویر روی دوست کجا می توان کشید

حتی قلم ز کفر تو بی رنگ می شود

امشب به روی صورت من چنگ می شود

امشب شمار رکعتم از خاطرم گریخت

آدم عجب وقیح به نیرنگ می شود