چه انتقام عجیبی گرفتم از تنم آخر

از ارتفاع نیازم سقوط می کنم آخر

به دشنه ای که تو دادی به دستم از سر کینه

میان دل که تو باشی ولی نمی زنم آخر

بلور اشک سپیدم امانتی که تو دادی