میان دل که تو باشی ولی نمی زنم آخر

از ارتفاع نیازم سقوط می کنم آخر

چه انتقام عجیبی گرفتم از تنم آخر

به دشنه ای که تو دادی به دستم از سر کینه

بلور اشک سپیدم امانتی که تو دادی

امین خاطره هایت بدان منم منم آخر

شکسته ای من و جانم دلم غرور نهانم