با آن مژه به جان من افیون خواب بزن

با قرص ماه کامل تو خوب میشوم

این نسخه را به کلبۀ بیمار قاب بزن

مژگان تو که دوای پریشانی منست

گیج دو راهی ام به خداوندی خدا

فال مرا به حافظ شیرین خطاب بزن

محتاج دیدنم دم آخر زمان مرگ