فال مرا به حافظ شیرین خطاب بزن

مژگان تو که دوای پریشانی منست

با آن مژه به جان من افیون خواب بزن

گیج دو راهی ام به خداوندی خدا

محتاج دیدنم دم آخر زمان مرگ

ترک تعصب آور و قید حجاب بزن

شاید گناه کرده ام عاشق شدم بیا