و بندگان گنه را تو بی خدا نگذاری

برو ولی دل من را دوباره جا نگذاری

ز شیشه های شکسته حذر که پا بخراشد

به روی قلب شکسته دوباره پا نگذاری

پرنده چون بشکاند قفس غریبه بگیرد