دلم پرنده وحشی شبی رها نگذاری

ز شیشه های شکسته حذر که پا بخراشد

به روی قلب شکسته دوباره پا نگذاری

پرنده چون بشکاند قفس غریبه بگیرد

بدون تو چه بمیرم چه زنده باشم عزیزم

مرا ز خود که خدایی دگر جدا نگذاری

نیازمند تو هستم برای نغمۀ نازت