منم که خاک رهم بی نگاه پا مگذار

خدای من دل من را به یاد دلبریت

درین نهایت تشویش بی خدا مگذار

تو می روی ز عبور تو خاک می رقصد

اگرچه ناقص عشقم تو ای کمال وفا

مرا به حسرت یک عشق باوفا مگذار

منم اسیر تمنا مرا دوباره غریب