من نه هرگز لایق اسرار داری می شوم

بند غم از دست های خستۀ من وا کند

قطره های اشک من زنهار با رعد نگاه

می تواند نوح را هم غرقه در دریا کند

بیم آن دارم که چشم بی حیا افشا کند

سالها پیش از در دیوانگی خارج شدم

می شود من را بیابد یک نفر رسوا کند