من بیچاره که فرزند همان حوایم

از بهشت دلت اخراج شدم اینجایم

بی گناهم به خدا بیش نکن رسوایم

سیب باغ تو فریبندۀ صد حوا بود

توبه هرگز نکنم باز اگر بر گردم

بکند باز هلوی لب تو اغوایم

باغی از میوه خدا داده چرا من نخورم