لیک گرمابه بان را صورتی درنیابد

کز هیاهوی و غلغل غره محشر آید

نقش ها یک دگر را جانب خویش خوانند

نقش از آن گوشه خندان سوی این دیگر آید

گر چه صورت ز جستن در کر و در فر آید

جمله گشته پریشان او پس و پیش ایشان

ناشناسا شه جان بر سر لشکر آید