باشد که بندگی کنمت من مگر گذاشت

از من گذشت عشق و در من اثر گذاشت

بر دیده خون دل و لهیب جگر گذاشت

او پیش من نشست و گفتم به التماس

بر دست من نوشت که نه لایق منی

آنقدر مطمئن که دو تا ضربدر گذاشت

خرسند از این شدم که دلم را ربوده است