دل مژده داد می رسی از کوچۀ بهار

وقتی که دست یار به در کوب می شود

شرمم کشد که خیره به روی تو بنگرم

چشمم شبیه کودک محجوب می شود

آن کوچه در قدوم تو جاروب می شود

ای مریم مقدس من در نبود تو

هر لحظه دل در نبود تو مصلوب می شود