آری ای فتنه جوی عالم عشق

اشکم ار چه به پاش می ریزی

یا من از دامن کویری غم

یا تو با رنگ و بوی پاییزی

آب و آتش به هم در آمیزی

بیم آن می رود که بار دگر

با هیولای دل در آویزی