خلوت عرش می دهد سایه به زیر بال من

میوۀ خواب می دهد ، مزرعۀ خیال من

می شود آنچه می شود در هوس مهال من

می روم اوج آسمان می دهم عرش را تکان

مست غرور می شوم از اثر نگاه او

خلوت ناز چشم او عرصۀ دل مجال من

پلۀ ادعا مزن بر سر بام خود دلا