مهمان من خداست و افطار می کنیم

من جاودان از این تسلسل نا باطل خودم

گرداب می رسد همه را آب می برد

چون عاشقم دوباره لب ساحل خودم

با خرده نان بی کلک منزل خودم

آخر چقدر مسئله را سخت می کنی

سن مرا مپرس که من غافل خودم