از دل بلای هجر تو تفریق می کنم

مژگان خوب توست که در لحظۀ خمار

با آن به خویش شوق تو تزریق می کنم

چون جمع می شود دل من با خیال تو

چشم زلال تو و شرار نگاه من

آب است و آتش است که تلفیق می کنم

شاید که هیچ ره نبرم در وصال تو