از ریا خالیست باور کن عزیز

هر چه بادا باد پس آماده ام

قصد جانم می کند هر شب فراق

خون بهای خویش را من داده ام

سجده ام ، پیشانی ام ، سجاده ام

حال دشواریست بغضم در گلو

وقتی از بام دعا افتاده ام