من اگر دست دهد خاک شوم

چشم بد از قد رعنای تو دور

آتشم زن که سپندت بشوم

چشم بد خواه حسودان همه کور

که تو بر من بنهی پای عبور

شعر من گوشه ای از مستی هاست

وقت زائل شدن عقل و شعور