شعر من زمزمۀ یک چوپان

که تو بر من بنهی پای عبور

شعر من گوشه ای از مستی هاست

وقت زائل شدن عقل و شعور

در شب سرد تماشایی طور

ذهن من خالی از اندیشۀ خویش

که تو شاید بکنی باز خطور