خشکیده چشمم اما هرگز بی آبرو نیست

گفتم به گریه اما با خنده طعنه کردی

در کیش مهربانان این رسم گفتگو نیست

دریای اشک چشمم خشکیده ، قحط آب است

گفتم بیا بنوشان گفتی نمی شود نه

ذوق قدح ندارم گفتی تب سبو نیست

در آسمان چشمت یک آسمان ستاره