دست خلقت بین و حسن روی او

تیر افسون می رسد بر دل هنوز

دام عشق است و کمان ابروی او

ای گل ار بازار تو بی رونق است

عاقل از راه ملامت می رود

تا نیفتد در کمند موی او

درد روز فرقتش دارم عیان