امید وصل تو تنها مرا بهانه صبر

فانوس اشک ، طاقچه انتظار ، خانه صبر

در مغازۀ تقدیر می روم همه روز

مگر که قیمت غم کم کنم ز چانه صبر

درخت خشک تبر خورده ام مگر چه شود