در مغازۀ تقدیر می روم همه روز

فانوس اشک ، طاقچه انتظار ، خانه صبر

امید وصل تو تنها مرا بهانه صبر

مگر که قیمت غم کم کنم ز چانه صبر

درخت خشک تبر خورده ام مگر چه شود

که آب اشک دهم او دهد جوانه صبر