دشت هایم گریه دارم بی حساب

کودک گنگ دعا آواره بود

ساقیا بنشین مرا تعریف کن

ساز دل را کوک یک تصنیف کن

خوب فهمیدی که من هستم خراب

پشت سد غم تمرکز می کنم

جاده مسدود است ترمز می کنم