رفتم آنجا ولی اسیر شدم

از ترحم غذا بریزد کاش

دانه خال یار را دیدم

نه گمانم به دام بود اما

یک اسارت بزرگ و بی همتا

ای کبوتر در این زمانۀ بد

توی هر سفره دام می بینم