بعقد گیسوان پرده عصمت نشینانت

دری ما را بصوب گلشن فقر و فنا بگشا

ببسط وجه و اطلاق جبین اهل تسلیمت

گره واکن ز ابرو عقده های کار ما بگشا

ز لطفت برفع از روی عروس مدعا بگشا

درون تیره دارم ز خواطرهای نفسانی

بسینه مطلعی از روزن نور و ضیا بگشا