ز لطفت برفع از روی عروس مدعا بگشا

ببسط وجه و اطلاق جبین اهل تسلیمت

گره واکن ز ابرو عقده های کار ما بگشا

بعقد گیسوان پرده عصمت نشینانت

درون تیره دارم ز خواطرهای نفسانی

بسینه مطلعی از روزن نور و ضیا بگشا

بود دل چند رنجور از خمار و بسه میخانه