بسینه مطلعی از روزن نور و ضیا بگشا

بعقد گیسوان پرده عصمت نشینانت

ز لطفت برفع از روی عروس مدعا بگشا

درون تیره دارم ز خواطرهای نفسانی

بود دل چند رنجور از خمار و بسه میخانه

بر این دردی کش دردت در دار الشفا بگشا

درون درد پردردی بده کاید عذابش عذب