درون درد پردردی بده کاید عذابش عذب

بسینه مطلعی از روزن نور و ضیا بگشا

بود دل چند رنجور از خمار و بسه میخانه

بر این دردی کش دردت در دار الشفا بگشا

ببند این دیده بدبین ما چشم صفا بگشا

از این ناصاف آب در گذر افزود سوز جان

بسوی جویبار دل ره از عین بقا بگشا