صد چو جم خفته بدریوزه گری بردرما

بر ما پیر خرد طفل دبیرستانست

فلسفی مقتبسی از دل دانشور ما

گرچه ما خاک نشینان مرقع پوشیم

چشمه خضر بود تشنه شراب ما را

آتش طور شراری بود از مجمر ما

ای که اندیشه سرداری و سرمیخواهی