چشمه خضر بود تشنه شراب ما را

فلسفی مقتبسی از دل دانشور ما

گرچه ما خاک نشینان مرقع پوشیم

صد چو جم خفته بدریوزه گری بردرما

آتش طور شراری بود از مجمر ما

ای که اندیشه سرداری و سرمیخواهی

به کدوئی است برابر سر و افسر بر ما