راست شد بر قد ما خلعت سلطانی گل

تا شدی آینه مهر رخت سینه ما

می دهد تاب به مهر فلک آیینه ما

که بود گنج وجود تو بگنجینه ما

گر همه کین رقیبست ز دل برکندیم

کی سزد غیر تو در سینه بی کینه ما