گر همه کین رقیبست ز دل برکندیم

می دهد تاب به مهر فلک آیینه ما

راست شد بر قد ما خلعت سلطانی گل

که بود گنج وجود تو بگنجینه ما

کی سزد غیر تو در سینه بی کینه ما

غم عشق تو چو حسنت نپذیرد انجام

آری آغاز ندارد غم دیرینه ما