هرکه نوشید از آن باده دوشنبه ما

غم عشق تو چو حسنت نپذیرد انجام

آری آغاز ندارد غم دیرینه ما

همه اوصاف ازل شد ز وجودش پیدا

دیدهایم این گل و مل بر ورق غنچه و تاک

گشته یکدم همگی شنبه و آدینه ما

غم بیش و کم پیش آمدمان نیست که هست