مانند حباب بر سر آب

پیوسته مرا ز غم تب و تاب

ای مایه خوشدلی تو دریاب

می دهد که حیات این جهان هست

پا از سر و سر ز پا ندانم

از دست تو چون کشم می ناب

شب تا به سحر چو چشم انجم