دام برچین کین هما باما نشستش مشکل است

پسته تنگ دهانش نکته سر بسته ایست

حرف ازآن سری که بر گل سرببستش مشکل است

عشق بی پروا کجا و عقل پر اندیشه کو

گر برهمن بینی و گراهرمن ور پارسا

آنکه نبود مست از جام الستش مشکل است

آنکه عالم را بمستوری کند شیدای خویش