تا تار گیسو ریخته جانها بتارآویخته

خار غمش گو جا کند در سینه گلزار من است

دادم نخستین دل بدودرسینه کشتم مهراو

لیکن مدام آن جنگجودرقصد آزار من است

گویددل بگسیخته منصورم این دارمن است

آنجا که هستی حق است هستی کل مستغرق است

جائی که نورمطلق است کی جای اظهارمن است