با همه پنهانیش هست در اعیان عیان

یعنی از او در همه هرنفسی های و هوست

یار بکوی دلست گوی چو سر گشته گوی

بحربه جوی است وجوی این همه درجستجوست

باهمه بی رنگیش در همه زو رنگ و پوست

یار در این انجمن یوسف سیمین بدن

آینه خانه جهان او بهمه رو بروست