نار تو خواهم که رشک خلد برین است

هرکه بروی تو دید زلف تو گفتا

کفر بدین همچو شب بروز قرین است

نیست چو بی نور لطف نار جلالت

درخورم اسرار تنگنای جهان نیست

مرغ دلم شاهباز سدره نشین است