که بر رخ تو خط بندگی ساده رخانست

خطت دمیدو هنوزت سری ز ناز گرانست

فتاده سلسله بر پای دل درآن خم گیسو

خوش آن دلی که دراین حلقهاش سری بمیانست

ز دست دوست دشمن نوازچون نخورم خون