بدور من غم دوران مدام در دورانست

چوباد عمر گذشت و مرابخاک ره او

هنوز دیده امید باز و دل نگرانست

چونقطه دایره محنتم محیط چو پرگار

ز داغ هجر چنانم که گر بباغ جنانم

بدیده هر سر برگیش بی تو نوک سنانست

کند کمان بکمین زه زهی سعادت صیدی